Część II · Manual dla prowadzącego

Różne typy grup

Kontekst zmienia wszystko. Ten rozdział opisuje pięć najczęstszych kontekstów, każdy w identycznym układzie: profil, format, główne wyzwanie, co dobrze działa i trzy rzeczy do zapamiętania.

Uniwersytet Trzeciego Wieku

Profil

Aktywni, zmotywowani, często dobrze wykształceni, korzystający z internetu. Nie znoszą infantylizacji.

Format

90 minut, moduły 1–3, pełna symulacja na poziomie 2 lub 3, ćwiczenia ze smartfonami i komputerami.

Główne wyzwanie

Nadmierna pewność siebie. Dane WIB: 59% seniorów ocenia wiedzę o bezpieczeństwie jako „przeciętną", ale 88% czuje się bezpiecznie w bankowości internetowej. Twoim zadaniem jest delikatnie pokazać, że poczucie bezpieczeństwa nie jest równoznaczne z bezpieczeństwem.

Dobrze działa: ćwiczenie „Detektyw roku" na poziomie 3, dyskusja o deepfake'ach, wspólne sprawdzanie domeny na csirtknf.pl.

Pamiętaj o 3 rzeczach

  • Traktuj poważnie
  • Nie upraszczaj
  • Pokaż czego nie widzą

Klub seniora i dom kultury

Profil

Zróżnicowany. Część korzysta z internetu, część nie. Duża rozpiętość wieku (60–85 lat) i kompetencji.

Format

60–90 minut, moduły 1 i 6, symulacja na poziomie 1 lub 2, nacisk na materiały drukowane.

Główne wyzwanie

Zróżnicowanie grupy. Rozwiązanie: ćwiczenia w parach, gdzie łączysz osoby o różnych kompetencjach. Uczą się od siebie nawzajem.

Dobrze działa: rozpoczęcie od „kto dostał dziwny telefon lub SMS?" (podniesie się wiele rąk).

Pamiętaj o 3 rzeczach

  • Paruj różne kompetencje
  • Daj materiały do domu
  • Zostań na kawę

Biblioteka publiczna

Profil

Podobny do klubu seniora, ale z dostępem do komputerów.

Format

60–90 minut, moduły 1–3, praktyczny komponent przy komputerach.

Główne wyzwanie

Komputery mogą rozproszyć. Rozwiązanie: współprowadzący między stanowiskami, prowadzący pokazuje kroki na dużym ekranie, uczestnicy powtarzają.

Dobrze działa: ćwiczenie „sprawdzamy razem" (porównanie prawdziwej i fałszywej strony bankowej na żywo).

Pamiętaj o 3 rzeczach

  • Pokaż na żywo
  • Rób razem, nie za nich
  • Współprowadzący obowiązkowy

DPS (dom pomocy społecznej)

Profil

Ograniczona mobilność, często zaburzenia poznawcze, minimalny dostęp do technologii, ograniczony kontakt z rodziną.

Format

20–30 minut, moduł 1 radykalnie uproszczony do 3–4 powtarzanych komunikatów, z personelem na sali, materiały wielosensoryczne (min. 18 pkt czcionki, kolorowe ilustracje, karty do trzymania).

Główne wyzwanie

Koncentracja uwagi 15–20 minut, zaburzenia pamięci, zaburzenia słuchu i wzroku. Rozwiązanie: powtarzalność. Te same komunikaty, te same słowa, każda sesja.

Cztery komunikaty DPS

1

Nikt uprawniony nie prosi o pieniądze przez telefon.

2

Jeśli ktoś mówi „pilnie", rozłącz się.

3

Jeśli coś dziwne, powiedz opiekunce.

4

Nikt nie ma prawa brać twoich pieniędzy.

Te komunikaty wiszą na ścianie świetlicy jako plakaty. Personel je powtarza między sesjami.

Dobrze działa: karty przy telefonie z napisem „STOP. Zastanów się."

Pamiętaj o 3 rzeczach

  • Mów krótko
  • Powtarzaj te same słowa
  • Pracuj z personelem

Mała gmina i tereny wiejskie

Profil

Seniorzy poza siecią lub na progu cyfryzacji. Często samotni. Niskie zaufanie instytucjonalne.

Format

30–45 minut, w ramach istniejącego spotkania (KGW, rada sołecka, spotkanie parafialne). Moduł 1 skupiony na telefonach i oszustwach offline. Materiały drukowane: karta Z-Z-Z, Karta Eskalacji, checklista „pokaz/wycieczka".

Główne wyzwanie

Nieufność wobec obcych. Rozwiązanie: przyjedź z kimś, kogo znają (przewodnicząca KGW, sołtys, proboszcz). Przedstaw się jako osoba, nie instytucja.

Dobrze działa: lokalne historie. „W sąsiedniej gminie kobieta straciła dwadzieścia tysięcy..." Lokalność buduje poczucie, że to jest prawdziwe i bliskie.

Pamiętaj o 3 rzeczach

  • Przyjedź z kimś znanym
  • Opowiadaj lokalne historie
  • Nie wyjeżdżaj od razu — zostań na herbatę

Pełna metodologia

To był Rozdział 11. Pełna metodologia obejmuje 19 rozdziałów. Udostępniona na licencji Creative Commons CC BY-SA 4.0.